La Esperanto-movado ade forpelas kvalitajn interesatojn, konstatas Ken Miner en sia teksto. Tipaj periodoj en la movada vivo de ordinara esperantisto estas unue la pinto de la interesiĝo, poste periodo de seniluziiĝo, sekvata de periodo de obstina optimismo, kaj fine la lasta pajlero, kiu gvidas al forlaso de la movado.